INFORMACJE DLA RODZICÓW

Program dla szkół

Szanowni Rodzice i Opiekunowie,
nasza szkoła uczestniczy w unijnym Programie dla szkół, który jest realizowany przy współpracy z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa. Jest to program edukacyjny, dzięki któremu, w atrakcyjny sposób, dzieci uczą się zasad zdrowego odżywiania, regularnie spożywając w szkole dostarczane im owoce i warzywa oraz mleko i produkty mleczne oraz realizując w ramach Programu działania edukacyjne.
Wszelkie informacje dotyczące Programu, w tym wykaz zatwierdzonych dostawców, dostępne są na stronie internetowej Programu dla szkół https://www.programdlaszkol.org/

DEPRESJA

Co to jest depresja

Często dziecko, które cierpi na depresję, jest traktowane przez otoczenie (rodziców, szkołę) jako leniwe, wiecznie niezadowolone czy smutne. Niektórzy nawet próbują bezskutecznie motywować dzieci i młodzież z depresją, mówiąc: „weź się w garść”, „otrząśnij się z tego”, „nie przesadzaj, już nic się nie dzieje”. 

O dziecięcej depresji mówi się od niedawna. Wcześniej chorobę tę diagnozowano tylko u ludzi dorosłych. U dzieci była ona niezauważana, ponieważ nikt nie pytał ich o to, co czują czy w jakim są nastroju. Dziś wiem, że dzieci podobnie jak dorośli doznają frustracji, rozczarowania, przeżywają smutek związany ze stratą w ich życiu. Jeśli te trudne uczucia wywołane różnymi sytuacjami nie mijają i dzieci przez długi czas (nawet kilku miesięcy) przeżywają smutek czy obniżony nastrój, to możemy powiedzieć, że cierpią na depresję. W przypadku zwykłego smutku zwykle pomaga miła niespodzianka, prezent, wspólne spędzanie czasu z rodzicami, pozytywna uwaga rodziny. W przypadku depresji to za mało.

Depresja jest chorobą, która może zagrażać życiu. Jest to długotrwały, szkodliwy i poważny stan z nadmiernie obniżonym nastrojem oraz objawami psychicznymi, behawioralnymi i fizycznymi.

Objawy depresji – co powinno zaniepokoić

Objawy depresji zależą od etapu rozwojowego dziecka. Im jest ono młodsze, tym trudnej mu powiedzieć, co czuje, podzielić się z rodzicem swoim stanem emocjonalnym, tym co przeżywa.

Dzieci przedszkolne i wczesnoszkolne często skarżą się na różne dolegliwości somatyczne jak:

  • bóle brzucha,
  • bóle głowy,
  • bóle nóg,
  • brak apetytu, łaknienia,
  • mimowolne moczenie się.

Możemy u nich też zaobserwować:

  • apatię,
  • zwiększoną drażliwość,
  • brak zainteresowań czynnościami, np. zabawą, którą wcześniej lubiło,
  • niechęć do współpracy,
  • lęk separacyjny,
  • brak zainteresowania lekcjami.

Objawy młodzieżowej depresji są nieco inne:

  • smutek, przygnębienie, płaczliwość, łatwe wpadanie w złość lub rozpacz, co może demonstrować się wrogością w stosunku do otoczenia,
  • zobojętnienie, apatia, utrata zdolności do przeżywania radości; młody człowiek przestaje cieszyć się wydarzeniami czy rzeczami, które wcześniej sprawiały mu radość,
  • zaprzestanie aktywności, która wcześniej sprawiała satysfakcję np. zabawa, hobby, spotkania ze znajomymi; młodzież odmawia też chodzenia od szkoły, wychodzenia z domu, ze swojego pokoju, zaniedbuje higienę osobistą,
  • wycofanie się z życia towarzyskiego,
  • nadmierna reakcja na krytykę, drażliwość czy złość, nawet kiedy rodzic zwróci uwagę w bardzo delikatny sposób i w bardzo błahej sprawie,
  • depresyjne myślenie, które wyraża się w słowach „wszystko jest bez sensu”, „jestem beznadziejny”, „nikt mnie nie lubi”, „i tak mi się nie uda” itp.,
  • nieuzasadnione uczucie lęku – „sam nie wiem czego się boję”,
  • podejmowanie impulsywnych, nieprzemyślanych działań, aby złagodzić lęk, napięcie i smutek, np. picie alkoholu, zażywanie narkotyków,
  • działania autodestrukcyjne – samookaleczenia się np. cięcie ciała ostrym narzędziem, przypalanie ciała zapalniczką czy papierosem, gryzienie się, drapanie aż do krwi; rozmyślne zadawanie sobie bólu,
  • myśli rezygnacyjne – „życie jest beznadziejne”, „po co ja żyję”, „lepiej by było, gdybym umarła”,
  • myśli samobójcze – rozmyślanie i fantazjowanie na temat własnej śmierci, planowanie jej, a w skrajnych przypadkach dokonanie samobójstwa.

Mając do czynienia z młodym człowiekiem z depresją, możemy też zaobserwować wiele objawów niespecyficznych jak:

  • zaburzenia koncentracji i trudności z zapamiętaniem, które powodują trudności w nauce, pogorszenie wyników edukacyjnych, opuszczanie lekcji,
  • pobudzenie psychoruchowe – w wyniku przeżywanego lęku i napięcia dziecko wykonuje wiele bezsensownych ruchów np. skubie ubranie, zaciera ręce itp.,
  • podejmowanie niektórych aktywności w nadmiarze, jak oglądanie TV czy granie w gry,
  • zwiększenie lub zmniejszenie apetytu,
  • problemy ze snem – trudności z zasypianiem, wybudzenia w nocy, budzenie się wcześnie rano, nadmierna senność.

Przyczyny depresji

Jak każda choroba, również depresja ma swoje przyczyny. Lekarze i psycholodzy uznają, że za depresję odpowiada kilka czynników:

  1. Procesy biochemiczne zachodzące w mózgu
    U osób cierpiących na depresje dochodzi do zaburzeń równowagi między różnymi substancjami biochemicznymi w mózgu jak: serotonina, dopomina, noradrenalina, acetylocholina, histamina czy kwas gammaaminomasłowy (GABA). 
  2. Predyspozycje, czyli geny
    Oznacza to, że jeśli dziadkowie, rodzice, rodzeństwo chorowali na depresję, zwłaszcza we wczesnym okresie rozwoju i choroba nawracała, to ryzyko zachorowania u dziecka jest większe niż u jego rówieśników. Należy jednak pamiętać, że nie oznacza to, że taka osoba na pewno zachoruje.
     
  3. Trudne wydarzenia,
    których dziecko doświadczyło, a którymi nie było sobie w stanie poradzić i także nie otrzymało pomocy ze strony dorosłych. Czyli to wszystko, co może negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie dziecka i przyczynić się do odczuwania przewlekłego stresu, np. zaniedbywanie, brak wsparcia i opieki ze strony rodziców, nadmierne oczekiwania i wymagania, którym dziecko nie jest w stanie sprostać. Inne trudne wydarzenia, które mogą przyczynić się do zaburzeń depresyjnych, to:
    – molestowanie, wykorzystanie seksualne,
    – brak poczucia bezpieczeństwa,
    – wysoki poziom trudnych emocji z powodu śmierci rodzica, członka rodziny, konflikty w rodzinie, choroba rodziców, choroba własna dziecka,
    – zarwanie więzi z ukochaną osobą 
    – dziewczyną, chłopakiem,– utrata przyjaciół,
    – problemy szkolne – niskie wyniki edukacyjne pomimo wkładanego wysiłku, przemoc, wykluczenie społeczne przez rówieśników.
  4. Czynniki psychogenne
    Obejmują indywidualną konstrukcję psychiczną, np. niska samoocena, skłonności do samokrytyki, skłonności do automatycznego interpretowania faktów i wydarzeń za swoją niekorzyść. 

Gdzie szukać pomocy

Depresja jest chorobą i dlatego warto wiedzieć, gdzie można szukać pomocy.

Podstawowymi metodami leczenia depresji są działania niefarmakologiczne w postaci psychoterapii oraz działania medyczne i włączenie leków.

Psychoterapię indywidulaną, grupową, rodzinną prowadzi osoba, która jest certyfikowanym psychoterapeutą (nie tylko psychologiem). Zwykle jest to psycholog lub lekarz psychiatra, który odbył odpowiednie kilkuletnie szkolenie i uzyskał tytuł psychoterapeuty. Na stronach Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego można znaleźć listę certyfikowanych psychoterapeutów.

Jeśli samo oddziaływanie psychologiczne nie przynosi efektu, należy włączyć leczenie farmakologiczne. Stosowanie leków jest metodą uzupełniającą dla psychoterapii. O zastosowaniu leków decyduje lekarz psychiatra dzieci i młodzieży. Kompleksowe leczenie depresji zwykle odbywa się w poradni zdrowia psychicznego. Kiedy dziecko ma nasilone skłonności do zachowań autodestrukcyjnych i istnieje zagrożenie samobójstwem, może okazać się konieczna hospitalizacja na oddziale psychiatrycznym dla dzieci i młodzieży. Warto wiedzieć, że w przypadku dziecka do 16 roku życia o leczeniu decydują tylko rodzice lub prawni opiekunowie. Kiedy dziecko skończy 16 lat, samo musi wyrazić zgodę na leczenie. Jeśli istnieje zagrożenie życia i zdrowia, np. nastolatek chce popełnić samobójstwo, może zostać przyjęty do szpitala i objęty leczeniem nawet bez zgody opiekunów czy samego nastolatka. Wówczas szpital zawiadamia sąd rodzinny, który w imieniu pacjenta lub jego opiekuna podejmuje decyzję co do dalszego postępowania.

Podsumowanie

Depresja jest choroba przewlekłą, nawracającą i zagrażającą życiu. Jej leczenie trwa długo, często psychoterapia jest wzmacniania farmakoterapią. Po pierwszym epizodzie depresji istnieje poważne ryzyko pojawienia się kolejnego. Pomoc dziecku zaczyna się od zrozumienia i uznania jego choroby jako poważnego stanu. 

Jak wspierać dziecko w powrocie do szkoły po pandemii?

Zdalna nauka, która trwa z przerwami od ponad roku, w dobie pandemii jest koniecznością, ale też wywiera negatywny wpływ na dzieci i młodzież. Braki dydaktyczne, brak kontaktów społecznych, zbyt długie siedzenie przed komputerem, poczucie osamotnienia, a nawet objawy depresji. Negatywne skutki można by długo wymieniać. Kłopoty nie znikną jednak po otwarciu szkolnych klas. Pandemia zachwiała poczuciem bezpieczeństwa nas wszystkich i doskonale wiemy, że ludzkie reakcje na ten długotrwały kryzys są przeróżne. Jak się do tego przygotować? Jest sporo pytań, niewiadomych i na pewno dużo wyzwań. Potrzebny jest jakiś bufor, coś, co zamortyzuje, będzie powoli rozbrajać napięcie, jakie narosło, niwelować dystans, który się zrodził.

Oto kilka wskazówek dla rodziców, które mogą być przydatne w przygotowaniu dziecka do powrotu do szkoły.

Postaraj się o bycie spokojnym.

  1. To ważne, żeby w rozmowie z dzieckiem na temat powrotu do szkoły wykazywać spokój. Jeśli zapewniasz dziecko, że będzie bezpieczne w szkole – wierz w to co mówisz. Nie rozważaj przy dziecku, co złego mogłoby się wydarzyć. Raczej dopytuj je czy czegoś się obawia.

Rozmawiaj z dzieckiem o zmianach, jakie mogą czekać dziecko w szkole.

  • Na pewno po powrocie dziecko czeka wiele zmian. Rozmawiaj z dzieckiem, jakie to mogą być zmiany. Wspomnij, że wszystkie zmiany są wprowadzane po to, aby było bezpieczne. Zapytaj dziecko jak wyobraża sobie powrót do klasy? co jest dla niego ważne, kogo chciałoby spotkać w szkole? za kim się stęsknił?

Zarówno starsze dzieci, jak i młodsze mogą przeżywać trudne emocje związane ze zmianą rutyny i porannej aktywności.

  • Postaraj się zachować spokój, gdy Twoje dziecko ociąga się ze wstawaniem z łóżka, czy wręcz odmawia wyjścia do szkoły. Może potrzebować więcej czasu, by znów przyzwyczaić się do zmiany. W tej sytuacji wykaż się dużą cierpliwością i zrozumieniem, ale również stanowczością oraz byciem konsekwentnym.

W sytuacji pogorszenia ocen:

  • Wykaż się dużą cierpliwością w stosunku do dziecka, daj dziecku wsparcie i motywację oraz pozostawaj w stałym kontakcie z wychowawcą w celu monitorowania sytuacji.

Jeśli pogorszeniu ulegnie u dziecka koncentracja uwagi:

  • W takiej sytuacji warto zadbać o środowisko pracy przy odrabianiu lekcji, aby zawsze było uporządkowane oraz postaraj się zminimalizować liczbę bodźców wokół naszego dziecka. Przed nauką warto jest również dobrze wywietrzyć pokój.

W sytuacji wyczuwania wzmożonego napięcia u dziecka:

  • Jeśli dziecko jest rozdrażnione czy też złości się nie mając ku temu żadnych widocznych powodów, może to być również skutek stresu związanego z powrotem do szkoły. W takiej sytuacji powinniśmy postarać się o rozmowę na temat przezywanych uczuć, zapewnić dziecku dużo wsparcia oraz poczucia bezpieczeństwa. Pomocna w rozładowaniu napięcia może być wspólna aktywność fizyczna.

Na kłopoty ze snem:

  • Wysypianie się i dobra jakość snu mogą być bardzo pomocne w redukowaniu negatywnych symptomów związanych z powrotem do szkoły, dlatego bardzo ważne jest odpowiednie zadbanie o to. Kładzenie się spać zawsze o tej samej porze, w dobrze wywietrzonym pokoju, z unikaniem niebieskich ekranów na co najmniej dwie godziny przed snem.

Kiedy dziecko unika rówieśników:

  • Jeśli dziecko jest wycofane oraz niezainteresowane swoim środowiskiem i kontaktem z rówieśnikami, prawdopodobnie jest to skutek długiej izolacji. W tej sytuacji postaraj się znowu przybliżyć kolegów naszego dziecka, poprzez zorganizowanie jakieś aktywności, najlepiej na świeżym powietrzu, która będzie dla nich atrakcyjna oraz urozmaicała  wspólnie spędzony czas.

Pamiętajmy, że dzieci (tak samo jak my – dorośli) potrzebują czasu, żeby dostosować się nowych warunków. Tym, co dodatkowo może być dla nich pomocne, jest wsparcie ze strony rodzica – rozmowa, empatia, wspólne szukanie rozwiązań czy pozytywów. Istotne jest też, żeby rodzic nie stawiał przed dzieckiem nazbyt wygórowanych oczekiwań, np. w kontekście ocen. Ważniejsze jest, żeby dziecko pozytywnie odnalazło się w nowej, szkolnej rzeczywistości. Żeby nie przeżywało nadmiernego stresu, a w razie czego umiało sobie z nim radzić.  Istotne jest także to, by wiedziało, że w razie trudności zawsze może zwrócić się o pomoc, np. do rodzica, wychowawcy, pedagoga szkolnego czy specjalistów z poradni psychologiczno-pedagogicznej. Oprac. Agnieszka Kośkiewicz – psycholog Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Bychawie

,, Rodzic pierwszym doradcą’’ – spotkanie on-line.


Informujemy Państwa, że  Lubelski Kurator Oświaty podejmuje kolejne spotkanie służące wsparciu rodziców uczniów klas VIII w zakresie wyboru dalszego etapu kształcenia i procesu rekrutacji do szkół ponadpodstawowych pt. „Rodzic pierwszym doradcą”.
Spotkanie on-line ze specjalistami w tej dziedzinie odbędzie się dnia 20 kwietnia 2021 r. (wtorek) o godz. 17.00.  
Link do spotkania:
https://teams.microsoft.com/l/meetup-join/19%3ameeting_YjYzMzMyNmYtOTczYS00NjNmLWFhNDMtZTE2MWUyZDFkMzc1%40thread.v2/0?context=%7b%22Tid%22%3a%22e006472f-3211-4ea2-a7c6-ebaa0cb3af78%22%2c%22Oid%22%3a%22d180fcff-1206-43fe-b5b5-8134a79f6b96%22%2c%22IsBroadcastMeeting%22%3atrue%7d&btype=a&role=a

Informacje dla Rodziców dzieci z oddziału przedszkolnego

Drodzy Rodzice!
W związku z przejściem oddziału przedszkolnego w tryb pracy zdalnej wychowawca grupy codziennie będzie przesyłał rodzicom poprzez pocztę elektroniczną propozycje zajęć i zabaw do wykonywania w domu.
Liczymy na szybki powrót dzieci do szkoły.

Terminy konsultacji

(konsultacje odbywają się w formie elektronicznej)

Imię i nazwiskoTermin konsultacji
Bożena ReszkaPiątek 855 -940
KS. Krzysztof StanickiCzwartek 1045 -1130
Elżbieta BochniakWtorek 950 -1035
Ewa WójcikŚroda 1230 -1315
Agnieszka PuchalaPoniedziałek 950 -1035
Anna PrusŚroda 715 – 800
Natalia MilanowskaCzwartek 950 -1035
Aneta SamborskaPoniedziałek 1230 – 1330
Ewa PulikowskaWtorek 1140 – 1220
Iwona TomiłoPoniedziałek  1230 -1330
Robert RzeźnikŚroda 1330 -1400
Krzysztof ŁazurCzwartek 1240 -1320
Tadeusz KryskaCzwartek 1045 -1130
Monika WiniarczykWtorek 900 -945
Barbara FlisŚroda  1035 – 1100
Anna BiałyWtorek 1100 -1130

ZABEZPIECZENIA KOMPUTEROWE

Komputer z dostępem do Internetu jest jednym z najważniejszych narzędzi służących współczesnemu człowiekowi do pracy, nauki i rozrywki. Jak każde narzędzie może być wykorzystywane do różnych celów – tych „właściwych” jak i szkodliwych, złośliwych a nawet przestępczych. Na zagrożenia występujące i związane z Internetem narażony jest każdy użytkownik Internetu bez wyjątku. W największym jednak niebezpieczeństwie są dzieci, jako najbardziej podatne na wszelkie wpływy szkodliwe i niepożądane. Zakazywanie korzystania z komputera czy Internetu w dobie powszechnego jego użycia może przynieść odwrotne do zamierzonych skutków. Zdecydowanie lepszym sposobem zapobiegania niebezpieczeństwom związanym z Siecią jest edukacja. Stąd też wynika ważna i odpowiedzialna rola rodziców.

Jak chronić swoje dzieci?

1. Najlepszym sposobem ochrony dziecka jest rozmowa z nim. Nie ma lepszej ochrony niż mądry, troskliwy rodzic i jego opieka. Żadne rozwiązanie techniczne nigdy nie zastąpi dobrego kontaktu rodzica z dzieckiem.

2.Niech komputer stoi we wspólnym miejscu w domu.

3. Pokaż dziecku wartościowe i bezpieczne strony.

4.W szczególności należy uświadamiać dzieci o stosowaniu ograniczonego zaufania w stosunku do innych internautów i zachowaniu najwyższej ostrożności w razie prośby o osobisty kontakt.

5. Nie bój się przyznać do niewiedzy.

  6. Ustalaj zasady i egzekwuj je.

7. Staraj się regularnie sprawdzać, w jaki sposób Twoje dziecko korzysta z Internetu.

8. Wspieraj się programami filtrującymi.

Darmowe programy antywirusowe:

Avira AntiVir PersonalEdition

Pobierz: http://www.freeav.de/

Avast Home Edition

Pobierz: http://www.avsoft.pl/pl/avast/15.html

AVG Free Edition

Pobierz: http://www.avg.pl/download/

Programy filtrujace:

Emilek

Pobierz: http://emilek.pl/

Beniamin

Pobierz: http://www.beniamin.pl/pobierz.html

Cenzor

Więcej informacji na: http://www.cenzor.pl/

Polecam także ciekawe artykuły na temat kontroli rodzicielskiej w sieci:

Źródła:

https://akademia.nask.pl/
http://www.dzieckowsieci.pl/

Opracowała:

A.Samborska

REKRUTACJA

Całodobowa bezpłatna infolinia dla dzieci, młodzieży, rodziców i pedagogów

Warszawa, 1 października 2019 r.

800 080 222
– rusza całodobowa bezpłatna infolinia
dla dzieci, młodzieży, rodziców i pedagogów


Już od dziś, 1 października 2019 r. działa nowa całodobowa, bezpłatna, ogólnopolska infolinia dla dzieci, młodzieży i ich opiekunów. Pod numerem telefonu 800 080 222 dzieci, młodzież, ale także rodzice, nauczyciele i pedagodzy będą mogli uzyskać profesjonalną pomoc doświadczonych psychologów, pedagogów i prawników.

Pod bezpłatny numer telefonu będzie mogła zadzwonić każda młoda osoba mająca problemy
w domu, w szkole czy też w relacjach rówieśniczych. Jak pokazują statystyki młodzi ludzie coraz częściej zapadają na depresje i nerwice. Wielu z nich pada ofiarą przemocy i agresji – słownej
i fizycznej ze strony rówieśników i dorosłych, są coraz bardziej samotni, często nie mają z kim porozmawiać o swoich problemach. Dzięki nowej infolinii będą mogli skontaktować się
ze specjalistami z
Fundacji 24 godziny na dobę i otrzymać fachowe wsparcie
w najtrudniejszych sytuacjach.

Dynamicznie rozwijający się świat, przemoc w internecie, zmiany społeczne, których
nie rozumieją nawet dorośli, mogą wydawać się przytłaczające dla młodych ludzi.
Wiele negatywnych zjawisk społecznych – cyberprzemoc, zaburzenia odżywiania, zażywanie substancji psychoaktywnych, samookaleczanie to całkiem realne problemy, które wymagają interwencji specjalisty. Konsultanci ITAKI są gotowi do świadczenia pomocy nawet
w najtrudniejszych sytuacjach. Każda osoba potrzebująca pomocy będzie mogła zgłosić się
po wsparcie.

W ramach działań infolinii pracownicy Fundacji świadczą również wsparcie osobom dorosłym, opiekunom i nauczycielom, którzy mają problemy z dorastającymi dziećmi.

Wszystkie działania są realizowane bezpłatnie i anonimowo. Specjaliści Fundacji ITAKA
to doświadczeni psychologowie, pedagodzy i prawnicy, którzy udzielają porad zarówno przez telefon, czat jak i e-mail. Pełen wykaz dyżurów można znaleźć na oficjalnej stronie projektu: www.liniadzieciom.pl

Nowy numer telefonu został uruchomiony na zlecenie Ministerstwa Edukacji Narodowej
ze środków z Narodowego Programu Zdrowia. Realizatorem części projektu na uruchomienie linii pomocowej jest Fundacja ITAKA – Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych, która wygrała konkurs ogłoszony przez ministerstwo edukacji. Więcej na temat wyników konkursu na stronie internetowej MEN.

Departament Informacji i Promocji

Ministerstwo Edukacji Narodowej

List Minister Anny Zalewskiej i Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie szczepień ochronnych dzieci

      Warszawa, 8 listopada 2018 roku


Szanowni Państwo,

Rodzice i Opiekunowie, 

 

w poczuciu odpowiedzialności za zdrowie dzieci i młodzieży zwracamy się do Państwa z gorącym apelem o docenienie wagi problemu, jakim jest zabezpieczenie Państwa Dziecka przed skutkami zachorowań na choroby zakaźne.

 

W Europie szczepienia ochronne są prowadzone od ponad 200 lat. W ostatnich dziesięcioleciach w dużym stopniu przyczyniły się one do spadku zachorowań na choroby zakaźne, co znacząco wpłynęło na poprawę sytuacji epidemiologicznej. Tak niski poziom zachorowań zawdzięczamy wysokiej wyszczepialności społeczeństwa w latach 90. XX w., utrzymującej się na poziomie 95-98%. Niepokoją zatem ostatnie dane, które wskazują, że spada liczba osób poddających się szczepieniom przy jednoczesnym wzroście osób uchylających się od nich i wyrażających negatywne opinie na temat szczepionek.

 

Pragniemy zwrócić uwagę na dramatyczny wzrost liczby zachorowań na odrę w Europie, który obecnie obserwujemy. Od stycznia do września 2018 roku odnotowano ponad 52 tys. przypadków odry. Do 5 października 2018 r. najwięcej zachorowań zarejestrowano w Rumunii (5 100 przypadków), Francji (2 702), Grecji (2 290) oraz we Włoszech (2 248). W krajach spoza UE najwięcej zachorowań odnotowuje się na Ukrainie –  ponad 32 tys. przypadków. Problem odry występuje również w Czechach, Niemczech, Bułgarii, na Węgrzech, Słowacji, Litwie i Łotwie. Na ten obraz nakłada się sytuacja w naszym kraju. Według najnowszych danych od 1 stycznia do 30 października 2018 r. w Polsce zarejestrowano 144 przypadki zachorowań na odrę. W analogicznym okresie roku 2017 zgłoszono ich 59. Liczby te jednoznacznie wskazują na fakt niezwykle dynamicznego rozprzestrzeniania się choroby. W związku z rosnącym zagrożeniem zdrowia dzieci i młodzieży z pewnością jest to dobry czas, żeby zwrócić szczególną uwagę na kwestie profilaktyki chorób zakaźnych poprzez realizację szczepień obowiązkowych.

 

Pamiętajmy, że w każdej chwili możemy zetknąć się z patogenem wywołującym niebezpieczną infekcję. Odra jest groźna nie tylko z powodu bezpośrednich skutków zachorowania, ale również ze względu na występowanie ciężkich powikłań, które w skrajnych przypadkach mogą prowadzić do śmierci. Szczególnie zagrożone są osoby niezaszczepione, w tym dzieci do 13. miesiąca życia oraz inne osoby z obniżoną odpornością.

 

Dzięki szczepieniom udało się zmniejszyć liczbę zachorowań na wiele chorób, a niektóre z nich całkowicie wyeliminować. Poddanie dzieci szczepieniom ochronnym jest gwarancją ich bezpieczeństwa. Zapewnia także ochronę osobom niezaszczepionym z powodu wskazań medycznych.

 

Mając na uwadze doniosłość problemu, zwracamy się do Państwa z gorącym apelem, abyście jako Rodzicie odpowiedzialni za zdrowie swoich dzieci wyciągnęli odpowiednie wnioski z obecnej sytuacji epidemiologicznej. Ważne, aby pamiętali Państwo, że pochopna decyzja odmowy poddania dzieci szczepieniom ochronnym może skutkować poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi związanymi
z powikłaniami chorób zakaźnych takich jak odra.

 

Licząc na Państwa rozwagę, prosimy o uważne dokonanie wyboru i podjęcie decyzji w myśl tak aktualnego obecnie powiedzenia „lepiej zapobiegać niż leczyć”.

 

 

Z wyrazami szacunku

Anna Zalewska                                               Jarosław Pinkas
Minister Edukacji Narodowej                             Główny Inspektor Sanitarny